Update 11: Het leven zonder Peter.

Na lang overleg besloot Maikel akkoord te gaan en me een baby te schenken. Er moesten wel allerlei papieren ondertekend worden, want hij wilde niet betrokken zijn bij of verantwoordelijk voor kinderen. Ik zou dus alleen de voogdij krijgen en hij nam overal afstand van. 

Dat vond ik prima, ik was nog steeds niet de oude na Peter zijn dood. Maar ik vroeg mij af of ik ooit wel weer de oude zou worden. Ik was toen zo naïef. De enige momenten waarop ik Peter even kon vergeten en mijn hoofd helemaal leeg kon maken was tijdens het beeldhouwen.

Ik leefde in een waas vol pijn en leegte en het enigste dat mij op de been hield was de zorg voor de kinderen, Peter zijn kinderen. De drieling groeide al snel op naar Peuter.

Ik bracht veel tijd met ze door, leerde ze praten.

En samen met Gea leerde ik ze lopen.

En maakten we ze zindelijk.

En toen werd Gea ook een jongvolwassene, ze kreeg daarbij de eigenschap Dapper en dat was ze ook geweest na de dood van Peter.

Ik had inmiddels de inseminatie ondergaan en was zwanger van een tweeling van mijn donor Maikel. En opeens merkte ik dat iemand naast mij kwam staan.

B-ben je zwanger? Vroeg Mike twijfelend.

Waar bemoei je je mee? Vroeg ik boos. Door jou is Peter dood, wil je je nu ook nog met mijn leven bemoeien?

Je begrijpt het verkeerd, Sofie.... De vloek is er niet verantwoordelijk voor dat Peter dood is. Hij is.... Hij zou... Stotterde Mike.

Ga alsjeblieft weg, jij hebt hier niets te zoeken. Jij... Jij bent verantwoordelijk voor mijn ongeluk, mijn Peter, mijn arme Peter... Schreeuwde ik.

Sofie, ik kan je helpen. Ik heb met mijn vader gepraat, ik weet de oplossing, laat me je helpen! Riep hij machteloos.

Maar ik wilde niet luisteren. Ik gooide hem de deur uit. Ik kon niet geloven dat Peter niet dood was gegaan door de vloek. Want als dat niet de reden was, dan had zijn dood geen reden. Dan was hij gewoon dood gegaan, dan had het geen betekenis, en dat terwijl ik zoveel van hem hield. Hoe kon hij nou dood gaan terwijl ik zoveel van hem hield?

Gea verhuisde meteen toen ze een jongvolwassene was geworden. Ze had al eerder een huisje wezen te bemachtigen en dit was nu klaar voor haar. Het was tijd voor haar om haar vleugels uit te slaan.

En weer ging er een kind van Peter de deur uit. Het voelde iedere keer alsof er weer een stukje in mij stierf, alsof Peter opnieuw dood ging.

Maar gelukkig had ik de tweeling en de drieling nog.

Maar ook de tweeling groeide al snel op naar tiener. Hally kreeg daarbij de eigenschap Geluksvogel.

En Ilse de eigenschap Feestbeest.

Maikel zijn tweeling werd al snel geboren.

Miranda met de eigenschappen Gedisciplineerd en Houdt van warmte en Noud met de eigenschappen Houdt van warmte en Vriendelijk.

En de drieling groeide op naar kind.

De blonde Jessica kreeg daarbij de eigenschap Nachtbraker, de donkere Kimberly Ambitieus en Lennard kreeg de eigenschap Zuinig.

Ondanks Peter zijn dood waren ze allemaal dol op het zwembad. Maar ik zorgde er altijd wel voor dat ik in de buurt was en niemand mocht alleen gaan zwemmen.

Hally en Ilse werden jongvolwassen.

Zij kregen beiden de eigenschap Bovennatuurlijke scepticus. En ze hadden samen een huisje gevonden om te gaan wonen.

Nu had ik alleen de drieling nog. Het enigste dat ik over had van Peter. Was de vloek nu wel of niet de reden van zijn dood? Kon ik gelukkig worden? 

VJ was een goede vriend en mijn steun en toeverlaat.

Hij praatte met me.

Troostte me.

En we groeiden steeds dichter naar elkaar toe.

Tot....

De drieling werd tiener.

Jessica kreeg daarbij de eigenschap Hengelaar, Kimberly Avontuurlijk en Lennard Verliezer. Ik had mijn mooiste jurk aan. Het deed pijn dat de laatste kinderen van Peter weer een stapje dichterbij uit huis gaan kwamen. Ik wist niet wat ik moest doen. Kon ik dat wel aan? Die nacht verloor ik mezelf, ik belandde in bed met VJ. En dat terwijl ik wist dat ik zo zwanger was en dat VJ een enorme player was. Wat wilde ik nu werkelijk? Geluk of 100 baby's? Maar... kon ik wel gelukkig zijn?